HEAVY & SOUTHERN

2012-02-02T09:23:00.005+02:00

PLAY LIST
ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2012

1. JAG PANZER - Decade Of The Nail-Spiked Bat (LP 2003)
2. ADRAMELCH - Irae Menalox (LP 1988)
3. CAULDRON - Into The Cauldron (EP 2007)
4. SKYCLAD - In The... All Together (LP 2009)
5. HOGJAW - Ironwood (LP 2010)

2012-01-31T10:37:00.007+02:00

2012-01-27T18:20:00.012+02:00

MARK REALE

MARK REALE

Τι μάχη με την αρρώστια που τον ταλαιπωρούσε, έχασε ο ιδρυτής, ηγέτης και βασική μορφή των Αμερικανών Metallers, Riot.
Ως ελάχιστο φόρο τιμής σε αυτόν τον τεράστιο καλλιτέχνη, ο οποίος επιχείρησε κατά την περσινή χρονιά ένα τεράστιο come-back με το συγκρότημα του και το album "Immortal Soul" ακολουθεί αυτό το μικρό αφιέρωμα.
Ο Mark Reale (7-Ιουνίου-1955 ~ 25-Ιανουαρίου-2012) ήταν ο κιθαρίστας που έγινε περισσότερο γνωστός με τους Riot, καθώς είναι το μόνο σταθερό-αρχικό μέλος του συγκροτήματος. Οι Riot έφτασαν στο ανώτατο σημείο της δημοτικότητα τους στη δεκαετία του '80, η μπάντα συνέχισε όμως με μια μακρόχρονη επιτυχημένη καριέρα. Αποτελούν, ένα συγκρότημα ζωντανό θρύλο, που στην πολύχρονη καριέρα τους μας έχουν δώσει μόνο καλά albums, ήταν πραγματικοί τεχνίτες, όχι μόνο στην εκτέλεση, αλλά και στην σύνθεση, ξεχώριζαν και πάντρευαν με πραγματική σοφία τη μελωδικότητα με το επιθετικό στοιχείο.
Οι Riot έχουν περιοδεύσει με τους AC/DC, Molly Hatchet, Sammy Hagar, KISS, Vandenberg, Rush και Black Sabbath μεταξύ άλλων.
Ο Mark γεννήθηκε στο Brooklyn της New York το 1955, μεγάλωσε ακούγοντας Beatles, Eric Clapton, Michael Schenker, Gary Moore, Ritchie Blackmore και George Harrison, όλοι αυτοί θεωρούνται ως τις μεγαλύτερες επιρροές του. Μικρός παρευρέθηκε σε συναυλίες των Ronnie Montrose, Rick Derringer και Edgar Winter, μετά από αυτό αποφάσισε να γίνει ένας Hard Rock κιθαρίστας, και έφτιαξε το συγκρότημα των Riot το 1975. Ο κιθαρίστας Mark Reale, ο drummer Peter Bitelli, o μπασίστας Phil Feit και τραγουδιστής Guy Speranza ήταν η αρχική σύνθεση του σχήματος. Στην μπάντα προστέθηκε ο δεύτερος κιθαρίστας LA Kouvaris (Ηλίας Κουβάρης), αντικαταστάθηκε ο Feit από τον Jimmy Iommi και κατέγραψαν το ντεμπούτο album “Rock City” με παραγωγούς τους Billy Arnell και Steve Loeb στην ανεξάρτητη ετικέτα Fire-Sign Records.
Ο Mark Reale θεωρήθηκε φοβερά εξτρεμιστικός με τον ακατέργαστο και δυνατό ήχο που διέθετε, η κιθάρα του είναι μνημειώδες και αποτελεί σταθμό στην πορεία του συγκροτήματος, με κιθαριστικές αρμονίες, όλα τα τραγούδια των Riot είναι διαμάντια, δεν ανήκουν στα αποτυχημένα ονόματα με τόσους δίσκους στο ενεργητικό τους, αφού έχουν δόξα και φανατικούς οπαδούς.
Ο Mark Reale ήταν ο κύριος στιχουργός και κύρια δημιουργική δύναμη πίσω από τους Riot ξεκινώντας το 1977 με το “Rock City”. Πλέον αναγνωρισμένα albums του συγκροτήματος ήταν το δημιουργικό “Fire Down Under” του 1981, το τελευταίο από τα τρία studio album με τον αρχικό τραγουδιστή Guy Speranza (RIP).
Άλλα αξιοσημείωτα albums του group περιλαμβάνουν τα “Restless Breed”, το album επιστροφή της μπάντας “Thundersteel” και η συνέχεια του το “The Privilege Of Power”. Ενώ τα πιο πρόσφατα “Army Of One” και “Immortal Soul” ήταν αξιόλογα, διατηρώντας παράλληλα ένα ιδιαίτερα ισχυρό fanbase στην Ιαπωνία και την Ευρώπη, συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας.
Μετά την προσωρινή διάλυση των Riot το 1983, ο Reale σχηματίστηκε μια βραχύβια μπάντα τους Narita, που ηχογράφησαν ένα demo το 1984. Το 1998 ο Reale συν-ίδρυσε τους Westworld με τον τραγουδιστή Tony Harnell (TNT), οι Westworld κυκλοφορήσαν τρία studio albums και ένα live δίσκο μεταξύ 1999 και 2002.
Ο Reale άφησε πίσω του μία τεράστια κληρονομιά στο Ηeavy Μetal, με δίσκους που έχουν αφήσει ιστορία όπως το "Fire Donw Under", το "Narita", το "Thundersteel" και πολλούς άλλους, μέχρι το εκπληκτικό πρόσφατο "Immortal Souls". Να θυμίσουμε ότι ο αρχικός τραγουδιστής των Riot, Guy Speranza πέθανε το 2003 από καρκίνο στο πάγκρεας, ο Rhett Forester που τον διαδέχθηκε δολοφονήθηκε το 1994, ενώ ένας άλλος τραγουδιστής του σχήματος, ο Mike Tirelli ξεπέρασε με επιτυχία τον καρκίνο που είχε στο στομάχι.
Στις 25 Ιανουαρίου 2012, o Mark πέθανε από επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο του Crohn (νόσημα του εντέρου), σε νοσοκομείο του San Antonio ενώ ήταν σε κώμα εδώ και δύο εβδομάδες. Ο Mark παλεύει με τη νόσο του Crohn κατά τη διάρκεια του μεγαλύτερου μέρους της ζωής του, δουλεύοντας παράλληλα και κάνοντας live εμφανίσεις, υπομένοντας συνεχή πόνο, όπως επίσης και λοιπές παρενέργειες που προκαλούνται κατά τη θεραπεία της ασθένειας του.
Ο Mark Reale ήταν 56 ετών. Πολλά μουσικά περιοδικά και κριτικοί έχουν αποκαλέσει τον Mark ως έναν από τους πιο υποτιμημένους κιθαρίστες του Heavy Metal, που δυστυχώς δεν έλαβε την δόξα που του έπρεπε, ποτέ.

Mark Reale, Rhett Forrester & Guy Speranza Immortality.
Guy Speranza (12-March-1956 ~ 8-November-2003)
Rhett Forrester (22-September-1956 ~ 22-January-1994)
Mark Reale (7-June-1955 ~ 25-January-2012)

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ MARK REALE

RIOT
Rock City [1977]
Narita [1979]
Fire Down Under [1981]
Restless Breed [1982]
Riot Live, EP [1982]
Born In America [1983]
Thundersteel [1988]
Riot, Live [1989]
The Privilege Of Power [1990]
Riot In Japan, Live [1992]
Nightbreaker [1993]
The Brethren Of The Long House [1996]
Angels Eyes, EP [1997]
Irishmore [1998]
Shine On, Live In Japan [1998]
Sons of Society [1999]
Through The Storm [2002]
Army Of One [2006]
Immortal Soul [2011]
WESTWORLD
Westworld [1999]
Skin [2000]
Live... In The Flesh [2001]
Cyberdreams [2002]

TRIVIA:
Για ένα διάστημα πέρασε από τους Riot και ο μεγάλος Harry “Tyrant” Conklin (Jag Panzer, Satan’s Host, Titan Force) χωρίς όμως να κυκλοφορήσει ποτέ κάτι επίσημα, αν και πήρε μέρος στις ηχογραφήσεις του “Nightbreaker” το 1994. Οι φανατικοί μπορούν ωστόσο να βρουν ένα single με τον Harry Conklin στα φωνητικά, αν ψάξουν καλά.

2012-01-24T11:27:00.005+02:00

ENGLAND

ENGLAND
1976
(Deroy Records)

SIDE I: The Osprey, Keswick Line, Out Of Town, Beaty And The Beast.
SIDE II: Paradise Lost, How Does It Feel?, Nature Ruled, The Fleece, Life And Soul.

ENGLAND: Olly Alcock – Vocals/ Guitars, Ben Eggleston – Bass and Phil Cook – Drums.
Produced by Olly Alcock.

Καλό, προοδευτικό Hard Rock που κυκλοφόρησε στη δεκαετία του '70 και χαρακτηρίζετε από αξιοπρεπή φωνητικά, την πολύ καλή κιθάρα και τα ωραία περάσματα από τα drums.
Όταν άκουσα αυτόν το δίσκο δεν μπορούσα να πιστέψω στα αυτιά μου, γρήγορο δυναμικό τρίο με φωνητικά που φέρνουν κάτι από Ian Anderson (Jethro Tull) με τις χαρακτηριστικές κραυγές. Όμως οι κιθάρες είναι το κάτι άλλο, όλος ο δίσκος είναι ωμός, Bluesy και early Hard Rock.
Μόνο αυτό το album κυκλοφόρησαν οι England το ομώνυμο ντεμπούτο τους, το συγκρότημα ξεκίνησε την καριέρα του το 1971 με έδρα το London, UK. Ο ήχος τους είναι ακατέργαστα σκληρός, αλλά με φωνητικά και μελωδίες που επηρεάζονται από το Progressive Rock, που καθιστά τον δίσκο τραχύ.
Αυτός ο δίσκος σε βινύλιο είχε εξαντληθεί εδώ και πολύ καιρό οπότε αποτελεί collector’s item, ακόμη και μια έκδοση σε CD το 1995 (τώρα είναι επίσης πολύ δύσκολο να βρεθεί και αυτή).
Αυτή η Αγγλική Progressive Hard Rock μπάντα σχηματίστηκε το 1971 από τον κιθαρίστα Olly Alcock. Αρχικά το συγκρότημα περιλαμβάνει τους Mike Kidson (drums), και John Waite (bass), ο οποίος κυκλοφόρησε το μεγάλο hit "Missing You" το 1984, ναι κυρίες και κύριοι ο μεγάλος John Waite (Babys, Bad English) ήταν μέλος των England.
Παρά τις συνεχείς περιοδείες, η μπάντα δεν έμεινε μαζί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Το αποκορύφωμα αυτής της περιόδου ήταν αναμφίβολα το Reading Festival του 1971, παίζοντας στον ίδιο χώρο με τον Rory Gallagher και τον Arthur Brown, επίσης, έπαιξαν στο πρώτο Kendal Festival την ίδια χρονιά.
Το 1973 ο Olly Alcock ήταν το μόνο μέλος του συγκροτήματος, το 1974 προσελήφθη ο Ben Eggleston (bass), και ο John Clark (drums). Η μπάντα συνέχισε τις περιοδείες, ακόμα και χωρίς καμία αξιοσημείωτη επιτυχία ή μια διαπραγμάτευση για δισκογραφικό συμβόλαιο. Μέχρι το 1975 John Clark είχε εγκαταλείψει το συγκρότημα, το 1976, η μπάντα είχε κατακτήσει ένα μικρό δισκογραφικό συμβόλαιο, ο Phil Cook (drums) ένωσε τις δυνάμεις του με το συγκρότημα. Ο Alex Korner βοήθησε πολύ το συγκρότημα, η πρώτη και μοναδική τους κυκλοφορία βγήκε το 1976 από την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία Deroy Records, και χάθηκε αρκετά νωρίς χωρίς να αφήσει κανένα ίχνος, παρά μόνο σε συλλεκτικούς κύκλους.
Ακούστε τα τραγούδια “Beaty And The Beast” και “Nature Ruled” με ωραία περάσματα από σαξόφωνο από τον Paul Rossiter.
Το 1978 η μπάντα είχε διαλυθεί, αφού οι νέοι στην Αγγλία ενδιαφέρονταν μόνο για την ηλίθια χαζό επαναστατική punk μουσική και όχι για γνήσιο Hard Rock, ευτυχώς που ήρθε το NWOBHM και ξέσκισε τους πάνκιδες.
Ο Olly Alcock σχηματίσε τους Olly Alcock Band, ο Ben Eggleston αποσύρθηκε από τη μουσική σκηνή, όπως και ο Phil Cook φαίνεται να έχει εξαφανιστεί και αυτός το ίδιο από το μουσικό προσκήνιο.
Οι England ήταν ένα αρκετά καλό Progressive Hard Rock συγκρότημα, με αρκετά Blues Rock στοιχεία στη μουσική τους, συχνά τους συγκρίνουν με συγκροτήματα όπως οι Nektar, και οι Wishbone Ash. Σε αυτό τον δίσκο όλα τα τραγούδια παίχτηκαν «ζωντανά» και μόνο τα φωνητικά προστέθηκαν αργότερα. Ένα αξιοπρεπές early Prog/ Hard Rock album με άνω του μέσου όρου ωραία καλά τραγούδια και με εξαιρετικές κιθάρες. Τα φωνητικά θα μπορούσε να είναι καλύτερα, καθώς ακούγονται ελαφρώς απενεργοποιημένα κατά καιρούς, ωστόσο, αυτός ο δίσκος ήταν μια private έκδοση και σε μια πολύ περιορισμένη κυκλοφορία. Με περισσότερες ώρες στο studio παραγωγής θα μπορούσε να ήταν ένα πολύ καλύτερο Hard Rock Album.

Δισκογραφία ENGLAND
England [1976]

2012-01-16T18:23:00.008+02:00

JOHN KALODNER

Για όσους από εσάς δεν γνωρίζετε, ο John Kalodner είναι ένα πολύ μεγάλο όνομα στην Αμερικανική μουσική βιομηχανία. Έχει συνεργαστεί βασικά με όλα τα συγκροτήματα (σε κάποια στιγμή της καριέρας τους), είναι ίσως πιο γνωστός για τη δουλειά του με τους Aerosmith. Είναι επίσης ο άνθρωπος που ίδρυσε την Portrait Records, σπίτι για μπάντες όπως οι Samantha 7, Ratt, Great White, Mars Electric και Neve.
Ο John (David) Kalodner είναι υπεύθυνος για τις καριέρες πολλών καλλιτεχνών και συγκροτημάτων στη μουσική βιομηχανία. Ξεκίνησε στη μουσική βιομηχανία με την Atlantic Records το 1974, ως φωτογράφος και συγγραφέας του βιογραφικού των καλλιτεχνών στα ενημερωτικά δελτία της εταιρείας, η πρώτη υπογραφή του ήταν στο τότε άγνωστο όνομα των Foreigner. Στα επιτευγματά του περιλαμβάνονται οι υπογραφές των AC/DC, Peter Gabriel και Phil Collins στην Atlantic Records στη δεκαετία του ‘70.
Ως αντιπρόεδρος ή πρόεδρος στα τμήματα ανεύρεσης νέων ταλέντων εργάστηκε στην Atlantic Records μεταξύ 1976-1980, στην Geffen Records μεταξύ 1980-1994 και στην Sony/ Columbia Records μεταξύ 1994-2007.
Ήταν υπεύθυνος για τις περισσότερες επιτυχίες της Geffen Records, κάνοντας τις κινήσεις του υπόδειγμα για άλλους υπεύθυνους, άλλων δισκογραφικών εταιριών. Ο μακρυμάλλης γενειοφόρος “Μεταλλικός Guru”, είναι υπεύθυνος για τα συμβόλαια και τις καριέρες ώριμων πλέον καλλιτεχνών, όπως οι Aerosmith, Foreigner, Heart, Cher, Asia, Sammy Hagar, Madness, Deborah Harry, Manowar και φυσικά όλων των (πολλών) Hard Rock – Heavy Metal συνόλων που βρίσκονταν ή βρίσκονται στην Geffen.
Είναι διάσημος για τον ενστικτώδη ενθουσιασμό του και για τη δυνατότητα του να «κόβει» τους καλλιτέχνες που έχουν δυνατότητες (καλλιτεχνικές και εμπορικές) χωρίς – από ότι λέει ο ίδιος – να διαθέτει καμιά ιδιαίτερη γνώση από μουσική, με το ένστικτο και μόνο.
Ήταν κυνηγός ταλέντων εργάστηκε με τους White Zombie, XTC, Whitesnake, Wang Chung, Nelson, έφερε στον Jimmy Page και στον Sammy Hagar την επιτυχία ως solo καλλιτέχνες που χρειάζονταν και ήταν υπεύθυνος για την μουσική σύμπραξη Coverdale-Page.
Εργάστηκε επίσης με τους Abba, Billy Squier, Guns & Roses, Michael Bolton, Night Ranger, KISS, Santana, Journey, Iron Maiden, Joe Satriani, Steve Vai, Ted Nugent, Krokus, REO Speedwagon, Black Crowes, Chicago μεταξύ άλλων.
Ειδικό καθεστώς ήταν όταν υπογραμμίζεται στο album των καλλιτεχνών που βοηθά η φράση "John Kalodner: John Kalodner", αφού από μόνος του είναι μια κατηγορία, πριν από τη συνταξιοδότηση του το 2006, συνεργάστηκε με τους Billy Idol, Jack Blades και Steve Perry.
Ο John Kalodner είναι αναμφισβήτητα ένας από τους πιο επιτυχημένους και σημαίνοντες άνδρες στην ιστορία της μουσικής βιομηχανίας, σαν κυνηγός ταλέντων, πολλοί του χρεωστάνε την καριέρα τους. Είναι ο άνθρωπος πίσω από τις πιο πολλές και τις πιο δημοφιλείς μουσικές καριέρες στο Hard Rock τα τελευταία 30 χρόνια περίπου, να σκεφτείτε ότι έχει δει περίπου τα 3000 live σαν κυνηγός ταλέντων (εμείς όλη μας τη ζωή δεν θα δούμε τόσα live).
Οι αξιόπιστες συμβουλές του, η ευαισθησία του και τα μουσικά ένστικτα του ήταν πάντα βάλσαμο για τους καλλιτέχνες με τους οποίους συνεργάστηκε όλα αυτά τα χρόνια, έχει εργαστεί τις τελευταίες τρεις δεκαετίες με την αφρόκρεμα του Rock/ Hard Rock και Pop μουσικής όπως, Madonna, Aerosmith, Slayer, Whitesnake, Bon Jovi, Cher, White Zombie, AC/DC, Iron Maiden, Genesis, Journey, Shawn Colvin, Boston, Foreigner, και πολλά, πολλά άλλα.
Αλλά αυτό είναι μόνο στην επιφάνεια, αν κάποιος σκάψει λίγο βαθύτερα και διαβάσει το βιογραφικό του, θα δει ένα αρχείο απαράμιλλων καλλιτεχνών όπου έχει συνεργαστεί, με μεγάλους καλλιτέχνες στο Rock όπως οι Nelson, Tyketto, Survivor, Black & Blue, Blue Murder, Thunder, Cinderella, Damn Yankees, Toto, 38 Special, Ratt, Great White, Accept, Quiet Riot, Europe, Britny Fox, Jackyl, Firefall και πολλά άλλα.
Έχει συνεργαστεί με πάνω από 500-600 καλλιτέχνες (το να τους αναφέρουμε όλους είναι χάσιμο χρόνου), έχει πάρει πάνω από 400 βραβεία (Awards), ενώ έχει μεταξύ άλλων και πολλά MTV, Grammy και Diamond Awards.

Ο John Kalodner εμφανίστηκε σε κάποια από τα μουσικά video-clips των Aerosmith συμπεριλαμβανομένου των “Let Τhe Music Do Τhe Talking", "Dude (Looks Like Α Lady)", "The Other Side", "Eat Τhe Rich", "Blind Man" και "Pink".
Ήταν ντυμένος νύφη στο "Dude (Looks Like Α Lady)", όπου είναι ένα ιδιαίτερο, ιδιωτικό αστείο προς τη μπάντα.
Επίσης εμφανίστηκε στο επεισόδιο "Flaming Moe’s" των Simpsons, στο οποίο εμφανίστηκαν και οι Aerosmith, εμφανίστηκε και στα video-clip των Jackyl με τους οποίους εργάστηκε στα τέλη του ‘90.
Επίσης ο John εμφανίστηκε ως ο δικαστής στο video-clip “I Can't Drive 55" του Sammy Hagar, ενώ εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του album των GPS “Windows To The Soul” (με πρώην μέλη των Asia) όπου κάθεται μπροστά από μια τηλεόραση.

2012-01-11T20:14:00.008+02:00

PLAY LIST
ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2012

1. RUSH - Roll The Bones (LP 1991)
2. MANILLA ROAD - The Courts Of Chaos (LP 1990)
3. ELIXIR - All Hallows Eve (LP 2010)
4. AMBROSIA - Life Beyond L.A. (LP 1978)
5. TOTTY - Too (LP 1981)

2012-01-06T08:52:00.025+02:00

25 BEST OF...
HARD ROCK & HEAVY METAL
ALBUMS OF 2011

ΤΥΧΑΙΑ ΣΕΙΡΑ...

2011-12-30T20:17:00.001+02:00

NEW YEAR
2012

2011-12-21T21:06:00.000+02:00

MERRY CHRISTMAS
&
HAPPY NEW YEAR

2011-12-13T16:52:00.009+02:00

SOLID GROUND

SOLID GROUND

MADE IN ROCK

1976

(Scam Record)

SIDE I: Saturday Rae (Hardrock), Just Tell Me, This Bloody Town, Mata Hari, Oh Lord.

SIDE II: Tombstone Kiss, Rock ‘N Roller, 16 Track, Solid Ground.

SOLID GROUND: Gösta Hjelmquist – Vocals/ Guitar, Björn Uhr – Guitar/ Vocals, Peter Eklund – Bass and Andreas Berge – Drums/ Vocals.

Produced by Solid Ground.

Με μεγάλη μου χαρά σας παρουσιάζω το σπανιότερο album που βγήκε ποτέ στη Σουηδία, που είναι και παράλληλα ένα από τα κορυφαία Hard Rock LP που βγήκαν ποτέ.

Οι Solid Ground ιδρύθηκαν το 1974 στη Stockholm, τα μέλη προερχόταν από άλλες μπάντες, ο Anders Berge (drums) και ο Gösta Hjelmquist (τραγούδι, κιθάρα) ήταν νωρίτερα στο σχήμα των 4-Ever ο οποίοι έπαιζαν πιο Progressive Rock και με στίχους στα Σουηδικά. Ωστόσο ήθελαν να ξεκινήσουν κάτι νέο και βαρύτερο, έτσι άρχισαν να ψάχνουν για έναν μπασσίστα και έναν solo κιθαρίστα, αφού είχαν δοκιμάσει κάποιους bass-guitarists, ήρθαν σε επαφή με τον Peter Eklund που είχε φύγει από άλλο συγκρότημα, και συνειδητοποίησαν αμέσως ότι αυτός ήταν ο μπασσίστας που ήθελαν. Δύο μήνες αργότερα ήρθαν σε επαφή με τον Björn Uhr (κιθάρα), τον οποίον γνώριζαν από παλιά, τον ρώτησαν αν ήθελε να μπει στο σχήμα, και έτσι γεννήθηκαν οι Solid Ground. Η μπάντα γίνεται το βαρύτερο συγκρότημα της Σουηδίας κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ’70, υπέγραψαν με μια εντελώς άγνωστη ετικέτα (Scam Records), το 1975 η μπάντα έκανε πολλές εμφανίσεις γύρω από την περιοχή της Stockholm. Θα κυκλοφορήσουν το πρώτο single τους το 1975 με δύο τραγουδια τα "My Song” και “Tell Me”, τα δυο αυτά τραγούδια δεν μπήκαν στον δίσκο, παρά μόνο σε μετέπειτα επανεκδόσεις του album σε CD.

Τον Ιανουάριο του 1976 στα HZ studios ηχογράφησαν το πρώτο και μοναδικό album τους "Made In Rock", τα κομμάτια του δίσκου καταγράφηκαν μέσα σε μία μόνο ημέρα, δύο ημέρες αργότερα επέστρεψαν στο studio για την τελική μίξη. Για πολλούς και άγνωστους λόγους ο δίσκος δεν πούλησε καθόλου, και τελικά όταν τα παιδιά πήγαν στο στρατό αποφάσισαν να εγκαταλείψουν και να διαλύσουν το συγκρότημα των Solid Ground.
Αυτό το αριστούργημα που λέγετε “Made In Rock” κυκλοφόρησε σε περιορισμένη έκδοση 200 μόνο αντιτύπων βινυλίου, αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο πολύ γρήγορα έγινε συλλεκτικό απόκτημα και το αρχικό κόστος του αυθεντικού βινυλίου είναι περίπου στα 800 με 1500 ευρώ, αλλά αυτό είναι που αξίζει και το κάνει υπέρ-σπάνιο σε όλους τους συλλέκτες βινυλίου ανά τον κόσμο.

Το album ξεκινά με το "Saturday Rae (Handrock)" ένα αρκετά βαρύ τραγούδι που οδηγεί σχεδόν το κάθε τραγούδι του “Made In Rock", δύο άλλα τραγούδια που μου αρέσουν από αυτό τον δίσκο είναι το “Kiss Tombstone" και το "Rock ‘N Roller", όχι ότι τα’ άλλα υστερούν καθόλου μάλιστα. Όλα τα τραγούδια του δίσκου είναι τόσο βαριά, που θα μπορούσαν να έχουν παιχτεί στην δεκαετία του ’80 και του ’90 από οποιοδήποτε Doom Metal συγκρότημα.

Αυτό το album είναι ένα πραγματικά βαρύ χαμένο μαργαριτάρι (lost gem) οπότε προσέξτε το για τα καλά, αυτοί οι τύποι εδώ, παίζουν ένα δυναμικό βαρύ kick ass 70’s Proto Metal.

Η Σουηδική μπάντα κατάφερε μόνο με ένα LP που κυκλοφόρησε πίσω στα 1976, που σε συνδυασμό με το Hard Rock και την ωμότητα του, να είναι ένα ισχυρό μίγμα όλων των ήχων τις δεκαετίας του '70, από την ταλάντευση του Doom Metal Stoner Boogie των Black Sabbath των Budgie και των UFO, το Ηeavy Glam Rock των KISS και τις μελωδικές κιθάρες των Thin Lizzy.

Η μουσική τους είναι γεμάτη δισολίες στις κιθάρες (που φυσικά σου φέρνουν στο μυαλό πολλά μεταγενέστερα groups), εκπληκτικά drums, βαριά και ασήκωτα riffs και συνθέσεις που σου κόβουν την ανάσα. Είμαι σίγουρος πως οι Heavy Load επηρεάστηκαν πολύ από το δίσκο αυτόν, πριν κυκλοφορήσουν και αυτοί με την σειρά τους το πρώτο πολύ σπάνιο επίσης album τους.

Τέλος, ψάξτε να ακούσετε την μουσική των θρύλων αυτών του πρωίμου Σουηδικού Metal ήχου, που ακούει στο όνομα Solid Ground “Made In Rock”, κάντε αυτό το δώρο στον εαυτό σας.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ SOLID GROUND

Made In Rock [1976]

2011-12-05T18:02:00.007+02:00

PLAY LIST ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

1. MYSTIC PROPHECY - Ravenlord (LP 2011)
2. BLACK LABEL SOCIETY - Stronger Than Death (LP 2000)
3. FORTNOX - Fortnox (LP 1982)
4. LIZZY BORDEN - Deal With The Devil (LP 2000)
5. LENNY WOLF - Germany (LP 1989)

2011-11-16T17:14:00.006+02:00

CHEESE

CHEESE

1977

(Good Sound Records)

SIDE I: Dallas, So Long, I Got Love, Hard Times, Sweet Harmony, Man In Love.

SIDE II: City Life, Lonely Man, Lady Love, Time Is An Arrow, Lady Of The Night.

CHEESE: Mark Gingras – Vocals, Mike Redman – Vocals/ Guitars, Jimmy List – Bass, Ronnie Cangro – Drums and Lloyd Landesman – Keys.

Produced by Stephen J. Nicholas and John Blanche.

Εδώ έχουμε ένα υπό-Hard Rock/ lite AOR εμπορικό συγκρότημα της δεκαετίας του 1970 που σε μεγάλο βαθμό έχει ξεχαστεί ή αγνοηθεί.
Με έδρα το Miami, της Florida, οι Cheese χαρακτηρίστηκαν από το ταλέντο του Ronnie Cangro (drums), του Mike Gingras (τραγούδι), το Lloyd Landesman (keys), του Jim List (bass) και του Mike Redman (κιθαρίστα). Ο Cangro πριν τους Cheese είχε κάποια αναγνώριση ως session μουσικός των Ben E. King & The Vibrations, ενώ ο Landesman είχε αρχίσει την καριέρα του στη ΝΥ, με τους Haystacks Balboa.
Το 1977 ξεκίνησε το συγκρότημα την καριέρα του και υπογράφει αμέσως με την ανεξάρτητη δισκογραφική εταιρία Good Sound Records. Δεδομένου ότι η συγκεκριμένη εταιρία ήταν γνωστή για Soul και Disco ηχογραφήσεις, φάνηκε σίγουρα κάπως περίεργο που υπέγραψαν με τους Rockers Cheese, αν και σε κάποια σημεία του δίσκου φλερτάρουν κάπως ύποπτα με την lite Disco, δυστυχώς.

Η παραγωγή ανήκει στους John Blanche και Stephen Nicholas. Με έξυπνο τίτλο και ωραίο εξώφυλλο τα έντεκα κομμάτια του δίσκου έχουν πολλά θετικά από την άποψη της πρωτοτυπίας, τα περισσότερα από τα τραγούδια είναι ενεργητικά και ενθουσιώδη, δίνοντας τους μια φρεσκάδα, που μπορούν να συγκριθούν με ορισμένα από τα περισσότερο γνωστά τραγούδια της AOR σκηνής. Ο ήχος είναι άμεσα αναγνωρίσιμος στο ύφους του AOR της δεκαετίας του 1970, ακούστε το “I Got Love’' και θα καταλάβετε.

Το “Cheese” ήταν σίγουρα ένας ποιοτικός lite Hard Rock/ AOR εμπορικός δίσκος που φλερτάρει με το Country Rock, και την easy Pop/ Disco. O τραγουδιστής Mark Gingras αν και όχι τόσο γνωστός στο χώρο, είχε μια φωνή που είναι αρκετά ευέλικτη και όμορφη, ικανοί σαν μουσικοί και τα υπόλοιπα μέλη της μπάντας, ήταν ταλαντούχοι αλλά δυστυχώς κανένας δεν έκανε πραγματικά κάποια καριέρα μετά την διάλυση των Cheese.

Ο κιθαρίστας Mike Redman είναι υπεύθυνος για το μεγαλύτερο μέρος των συνθέσεων του δίσκου, ενώ ο Lloyd Landesman έχει γράψει τρία κομμάτια. Οι κορυφαίες στιγμές αυτού του δίσκου είναι το “Dallas” ένα μεγάλο Hard/ Country Rock τραγούδι, που θα μπορούσε να έχει γίνει hit με κάποια καλύτερη προώθηση από το ραδιόφωνο, ενώ το "Man In Love" θυμίζει αρκετά τους Kansas.
Ας δούμε όμως τα τραγούδια του δίσκου ένα-ένα…

Το πρώτο τραγούδι του δίσκου των Cheese είναι το “Dallas”, ένα κλασικό AOR κομμάτι της δεκαετίας του ‘70, που θα μπορούσε να γίνει μεγάλη επιτυχία, με μία μελωδία από Country Rock που ήταν ευτυχώς πιο Rock από ότι Country.
Στη συνέχεια έρχεται το “So Long”, που μπαίνει με εκπληκτικά keyboards, είναι ίσως το πιο απλό εμπορικό τραγούδι του δίσκου, φανταστείτε τους Styx στο πιο εμπορικό τους όμως, με μια μικρή πινελιά από Country Rock.
Το “I Got Love” είναι ένα δροσερό AOR τραγούδι με ένα ωραία μελωδία, αρκετά ευχάριστα είναι και τα δευτέρα φωνητικά από τις γυναίκες φωνές που υποστηρίζουν το κομμάτι, ένα lite AOR χορευτικό τραγούδι.
Το “Sweet Harmony” είναι μια όμορφη, αλλά ξεχασμένη mid-tempo μπαλάντα που ακούγεται σαν REO Speedwagon, ίσως να το θυμάστε και να το σιγοτραγουδάτε κάποια στιγμή.
Τελευταίο τραγούδι της πρώτης πλευράς είναι το “Man In Love" σε σύνθεση Lloyd Landesman, το τραγούδι προωθείται κάπως σε πιο Progressive ήχο, φέρτε στο μυαλό σας κάτι μεταξύ ELP και Kansas, μην αφήσετε αυτή τη σύγκριση όμως να σας αποτρέψει από το να το ακούσετε, ακούγετε πολύ ευχάριστα.
Η δεύτερη πλευρά ξεκινά με το τραγούδι “City Life” που όμως είναι λίγο γυαλισμένο και lite, αλλά μου αρέσει αρκετά η solo κιθάρα του Mike Redman.
Το “Lonely Man” είναι ίσως το πιο λυρικό τραγούδι των Cheese στο δίσκο.
Συνέχεια με το “Lady Love” που είναι ένα Rock τραγούδι σε όλα του, είναι σαφές ότι κάτι τέτοια κομμάτια θα μπορούσαν να κάνουν μεγάλη καριέρα στο ραδιόφωνο. Εύκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Landesman είχε επιτυχία, ως ένας jingle ραδιοφωνικός παραγωγός/ τραγουδιστής.
Το “Time Is An Arrow” εκτός από μερικές ωραία παιγμένες δίπλες κιθάρες, εδώ οι Cheese αρχίζουν να προσεγγίσουν όμως και λίγο το χώρο της lite-Jazz, με ηχητικά εφέ από keyboards. Το “Lady Of The Night” που κλείνει το δίσκο δεν είναι κακό κομμάτι, είχε περίπου την ίδια αρχή και τέλος.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ CHEESE

Cheese [1977]

2011-11-02T11:01:00.011+02:00

PLAY LIST ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

ΑΥΤΟ ΤΟ ΜΗΝΑ ΜΟΝΟ
SOUTHERN ROCK

1. GOOSE CREEK SYMPHONY - Est. 1970 (LP 1970)
2. MASON PROFFIT - Wanted Mason Proffit (LP 1970)
3. ALAMO - Alamo (LP 1971)
4. POTLIQUOR - Louisiana Rock And Roll (LP 1972)
5. POCO - Poco (LP 1970)

2011-10-14T17:48:00.005+03:00

TRADEMARK

TRADE MARK

FATAL BLUES

1992

(Music Box International)

SIDE I: Too Late, Burn The Sky, Cold Love.

SIDE II: Fatal Blues, In The Prison Cell.

TRADE MARK: Agelos Kalantzis – Vocals, Sotiris Fegitis – Guitars, Nick Lazakis – Bass and Christos Diakoumis – Drums.

Produced by Trade Mark.

Μελωδικό Metal από Ελληνικό σχήμα, που τουλάχιστον ήταν αρκετά καλό και ποιοτικό για τα Ελληνικά δεδομένα. Το συγκρότημα δυστυχώς χάθηκε άδοξα (όπως τόσα άλλα), αφού δεν είχε την υποστήριξη της δισκογραφικής τους εταιρίας. Έμεινε όμως αυτό το διαμάντι των Trade Mark που λέγετε “Fatal Blues”.

Όταν μιλάμε για Ελληνικό μελωδικό Metal, τα παραδείγματα είναι μετρημένα στα δάχτυλα. Προσωπικά θεωρώ τις δουλειές των Raw Silk και των Trade Mark όχι μόνο ως τις πιο ποιητικές αλλά και τις πιο αντιπροσωπευτικές του χώρου αυτού.

Οι Trade Mark σχηματίστηκαν την Άνοιξη του 1991 με μουσική κατεύθυνση το δυνατό Rock, είναι ένα συγκρότημα που σημάδεψε το Ελληνικό Hard Rock στις αρχές της δεκαετίας του ’90.

Η πρώτη τους εμφάνιση ήταν στο bar “Graceland”, μετά συμμετέχουν σε ένα ανοιχτό festival (Σεπτέμβριος 1991) που ήταν η πρώτη τους πολύ καλή στιγμή και ακολούθησε η εμφάνιση τους τον Οκτώβριο στο 10ήμερο της Μολών Λαβέ, εκεί τους βλέπει ένας παραγωγός της ΜΒΙ (Άκης Λαδικός), και τους προτείνει δισκογραφικό συμβόλαιο, ενώ ήδη έχουν έτοιμο και το demo τους. Την επόμενη χρονιά, Φεβρουάριο του ’92 παίζουν σαν support στις δυο εμφανίσεις του Ian Gillan στη χώρα μας.

Τον Απρίλιο της ίδιας χρονιάς ’92 οι Trade Mark κυκλοφορούν το πρώτο και μοναδικό τους EP το “Fatal Blues”, ακολουθεί κι ένα video-clip για το ομώνυμο τραγούδι. Το EP ηχογραφήθηκε τον Νοέμβριο του 1991 στο studio Praxis, με ηχολήπτη τον Κώστα Παρίση και σε 65 ώρες ήταν έτοιμο. Το video-clip θα προβληθεί και από το Γαλλικό δορυφορικό κανάλι MCM, την άνοιξη του 1993 το συγκρότημα συμμετέχει σε συναυλία διοργανωμένη από το MCM, στο ξενοδοχείο “Caravel”, επίσης το video-clip προβλήθηκε και από το Βρετανικό κανάλι ITV.

Το κοινό έδειξε αμέσως να συμπαθεί τους Trade Mark και τους ανέδειξε πρώτους σε δημοψήφισμα το Δεκέμβριο του 1992 (Metal Hammer), στις κατηγορίες “Καλύτερο Συγκρότημα” και ”Καλύτερος Δίσκος”.

Το υλικό του EP “Fatal Blues” περιλαμβάνει δυστυχώς μόνο 5 τραγούδια, που αρκούν παρόλα αυτά ώστε να κατανοήσουμε την συνθετική ικανότητα του σχήματος. Η ζεστή, εκφραστική φωνή, τα μελωδικά riff και solos της κιθάρας, το ουσιώδες bass και τα στιβαρά drums, όλα αυτά μαζί μας δίνουν ένα εκπληκτικό αποτέλεσμα, δίχως συνέχεια δυστυχώς.

Την εποχή εκείνη αυτά τα τραγούδια είχαν έτοιμα σαν συγκρότημα για ηχογράφηση, οπότε αυτά κυκλοφόρησαν, ένα LP θα ήταν ένα προφανές επόμενο βήμα, αλλά δεν έγινε ποτέ. Έτσι μετά την ακρόαση του EP μένουμε με ένα αίσθημα μισού… δεν μας φτάνει, θέλουμε κι άλλο.

Εδώ έχουμε το καλύτερο δείγμα Ελληνικού Hard Rock ήχου, δεν είναι μόνο ότι υπάρχει πραγματική ποιότητα σε σύνθεση και εκτέλεση, είναι πως οι Trade Mark ήταν ένα συγκρότημα με προσωπικότητα, δυναμισμό, δικό τους ύφος και στυλ. Είναι κρίμα που δεν συνέχισαν μετά το “Fatal Blues”, γιατί είχαν τις δυνατότητες να κάνουν τη διάφορα. Η παραγωγή του δίσκου ήταν τέτοια που ακόμα και σήμερα ακούγεται ευχαρίστα και χωρίς κανένα πρόβλημα, μιας και είναι ζωντανή και πεντακάθαρη.

Δυστυχώς, τέτοια σχήματα δεν βγαίνουν πλέον από τα σπλάχνα της Ελληνικής σκηνής (φυσικά υπάρχουν κι οι εξαιρέσεις βλ, Outloud, Danger Angel), και όσο το “Fatal Blues” θα στέκει σαν το απόλυτο μελωδικό κομμάτι δίσκου μιας εποχής που έχει περάσει ανεπιστρεπτί, τόσο η πικρία θα μεγαλώνει. Πικρία που τόσο ταλαντούχοι μουσικοί δεν βρήκαν την αναγνώριση που τους άξιζε και δεν γεύτηκαν την επιτυχία που τους αναλογούσε.

Το “Fatal Blues” δεν είχε τίποτα να ζηλέψει από τις αντίστοιχες δουλειές μεγάλων σχημάτων του εξωτερικού ωστόσο λίγο μετά την κυκλοφορία του EP το σχήμα διέλυσε, αφήνοντας σαν κληροδότημα αυτόν το δίσκο, που δυστυχώς ελάχιστοι επέλεξαν να το αποκτήσουν.

Η πλούσια συναυλιακή τους ιστορία συνεχίζετε και μετά την κυκλοφορία του EP, τον Ιούνιο εμφανίζονται σαν support στους Nazareth και κορυφώνεται τον Σεπτέμβριο του 1992 ως support στους Scorpions. Τον ίδιο μήνα θα ακολούθησαν τους Scorpions στις ζωντανές εμφανίσεις τους στη Βουλγαρία και θα αποθεωθούν από 35.000 οπαδούς. Προτάθηκε μάλιστα η κυκλοφορία του δίσκου στην γειτονική χώρα αλλά η συμφωνία ακυρώθηκε λόγο κωλυσιεργίας από την ΜΒΙ (ντροπή και αίσχος).

Δυστυχώς το EP κυκλοφόρησε σε μια νεκρή περίοδο για το Ελληνικό Metal και χωρίς καμιά υποστήριξη, αφού εκείνη την περίοδο κυριαρχούσε διεθνώς το Grunge και το Death Meta, ποιος αδαής να ασχοληθεί με το καλό μελωδικό Hard Rock.

Το 1993 συμμετέχουν και στη Rock συλλογή “Rock FM, Ρόδον Live 23/12/1992”, με 2 live διασκευές, το “Enter Sandman” (Metallica) και το “Walking By My Self” (Gary Moore).

Η δυνατότητα επιβίωσης εκείνη την περίοδο ήταν μικρή, κυρίως λόγω της έλλειψης χώρων για ζωντανές εμφανίσεις. Το σχήμα διέλυσε περίπου το 1995 όταν κάποια μέλη πήγαν στο στρατό, κάτι που ήταν εντελώς καταστροφικό, ο στρατός τα ψιλό-διέλυσε όλα.

Όσο για comeback των Trade Mark, είναι μάλλον απίθανο να συμβεί, αφού τα μουσικά τους γούστα, όπως και οι εποχές, έχουν πλέον αλλάξει, όπως δήλωσε τελευταία ο κιθαρίστας τους.

TRIVIA: Το “Fatal Blues” για πολλά χρόνια ήταν εξαιρετικά δυσεύρετο και έφτασε κάποια στιγμή να πουλιέται και 100 ευρώ σε συλλέκτες, πριν από κάμποσα χρόνια κυκλοφόρησε ξανά σε μορφή CD, έχοντας μάλιστα και επιπλέον bonus demos και live υλικό, είναι τα εξής… “Diggin’ My Grave”, “Should” και “The Escape” (demos) και το “Tears In Your Eyes” (live).

Κάτι που πολλοί όμως δεν γνωρίζουν είναι ότι υπάρχει και ένα maxi single με 3 τραγούδια (χωρίς εξώφυλλο) που τυπώθηκε κυρίως για προωθητικούς σκοπούς.

Δισκογραφία TRADE MARK

Fatal Blues [1992]

2011-10-04T17:22:00.005+03:00

ALICE COOPER

ALICE COOPER

Ο ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ HORROR ROCK SHOWS

Ο Alice Cooper (που ήταν γιος εφημερίου) ξεκίνησε την μουσική του καριέρα στον χώρο του θεάματος το 1964 από τους Earwigs και μετά συνέχισε με τους Nazz, ενώ το 1965-1966 ήταν μέλος των Spiders. Μετά από μερικές αλλαγές μελών, το σχήμα του Alice Cooper το 1968 ήταν γνωστό για τα θεατρικά shows και τον συγκλονιστικό Garage Rock ήχο τους. Το 1974 η αρχική μπάντα με τον Alice Cooper χώρισαν, οπότε ο Vincent Furnier άλλαξε νόμιμα το όνομά του σε Alice Cooper και ξεκίνησε σόλο καριέρα. Από τότε έχει πειραματιστεί με πολλά διαφορετικά στυλ μουσικής. Κάποτε ήταν γνωστός με το όνομα Vincent Damon Furner (γεννήθηκε στη Rock πολιτεία του Detroit στις 4/2/1948), όμως ο αγαπημένος ’’κακός θείος’’ όλων, έγινε πολύ γνωστότερος σαν Alice Cooper, τραγουδιστής στο ομώνυμο συγκρότημα, δημιούργησε την περσόνα, μισός άντρας και μισή γυναίκα, αλλά ένα εκατό τα εκατό ’’τέρας’’.

Η επιτυχία, συνδυασμένη με υπερβολικές καταχρήσεις, κυρίως αλκοόλ, διέλυσαν το σχήμα στις αρχές της δεκαετίας του ’70, και ο Vincent υιοθέτησε σε προσωπικό επίπεδο το όνομα και την ερμαφρόδιτη προσωπικότητα του/της Alice Cooper, μετά το τραγούδι “I’m Eighteen’’ από τον δίσκο “Love It To Death” σε παράγωγη Bob Ezrin.
Οι αμφιλεγόμενες απόψεις ακολουθούσαν τον Alice πάντα, κυρίως όμως από τότε που μαθεύτηκε το ποσό αλλόκοτα και βίαια ήταν τα show του. Η δημοτικότητα του ανέβηκε αμέσως όταν άρχισε να κακοποίει κοτόπουλα και περιστέρια και να κομματιάζει πεπόνια με τσεκούρια στη διάρκεια των συναυλιών του, τα θεατρικά νούμερα στη σκηνή γίνονταν όλο και πιο αιματηρά και η επιτυχία μεγάλωνε όλο και περισσότερο. Τα shows του Alice Cooper έπαιρναν νέα διάσταση πάνω στη σκηνή, ακλουθώντας τη ρήση: “όσο πιο διάσημους μας κάνετε, τόσο πιο αρρωστημένα show θα σας παρουσιάζουμε”, μια γκιλοτίνα, μια αγχόνη και μια ηλεκτρική καρέκλα, ήταν τα καινούργια μέσα.
Μετά το “School’s Out’’, οι επιτυχίες στέρεψαν και ο Alice είδε τον εαυτό του να περνά αργά, αλλά σταθερά στο περιθώριο.
Το τέλος όμως της δεκαετίας του ’80 και οι αρχές της δεκαετίας του ’90 έφεραν μια εντυπωσιακή, άνευ προηγουμένου, αναγέννηση, αυτό που ονομάζουμε ’’δεύτερη καριέρα’’, κάνοντας τον Alice Cooper αγαπητό σε ένα νέο κοινό, όπου οι έφηβοι που το αποτελούσαν ίσως και να μην είχαν καν γεννηθεί όταν αυτός απολάμβανε τις πρώτες επιτυχίες του.
Όπως και να ‘χει, όλοι γνωρίζουμε και όλοι θα θυμόμαστε τον Alice σαν τον παραφρόνα τύπο, με τη μάσκαρα να τρέχει από το μάτια, με τις περίεργες ορέξεις για νοσοκόμες, αλλά και με το ανεπανάληπτο πάθος του επί σκηνής.
Το πόσα και ποια σχήματα των δεκαετιών ‘80s και ‘90s έχει επηρεάσει ο μεγάλος Alice, νομίζω πως είναι περιττό να το πούμε…

Trivia: Tο συγκρότημα που συνόδευε τον Alice, μετά το LP “Muscle Of Love” διαπράττει ’’ανταρσία’’ και συνεχίζει χωρίς τον ’’εφιαλτικό’’ καθοδηγητή του. Βαφτίζεται μάλιστα με το όνομα του πιο επιτυχημένου δίσκου του Alice Cooper, “Billion Dollar Babies”, η μουσική τους θυμίζει αρκετά τον προαναφερόμενο album, ο δίσκος των Billion Dollar Babies με τον τίτλο “Battle Axe” κυκλοφόρησε το 1977.

ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ ALICE COOPER

Pretties For You [1969]

Easy Action [1970]

Love It To Death [1971]

Killer [1971]

School’s Out [1972]

Billion Dollar Babies [1973]

Muscle Of Love [1973]

Welcome To My Nightmare [1975]

Goes To Hell [1976]

Lace And Whiskey [1977]

The Alice Cooper Show [1977]

From The Inside [1978]

Flush The Fashion [1980

Special Forces [1981]

Zipper Catches Skin [1982]

DaDa [1983]

Constrictor [1986]

Raise Your Fist And Yell [1987]

Trash 1989]

Hey Stoopid [1991]

Live At The Whiskey A Go-Go, 1969 [1991]

The Last Temptation [1994]

A Fistiful Of Alice [1997]

The Life And Crimes Of Alice Cooper, Box Set [1999]

Brutal Planet [2000]

Dragontown [2001]

The Eyes Of Alice Cooper [2003]

Brutally Live [2003]

Dirty Diamonds [2005]

Live At Cabo Wabo [2005]

Live At Monteux [2005]

Along Came A Spider [2008]

Theatre Of Death, Live at Hammersmith 2009 [2010]

Welcome 2 My Nightmare [2011]

2011-10-01T08:24:00.006+03:00

PLAY LIST ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ

1. SOLAR EAGLE - Solar Eagle (LP 1988)
2. STYX - Styx (LP 1972)
3. FREE BEER - Highway Robbery (LP 1975)
4. WHITE WIZZARD - Flying Tigers (LP 2011)
5. BLACK HOLE - Land Of Mystery (LP 1985)

2011-09-20T18:59:00.000+03:00

2011-09-06T09:08:00.004+03:00

BLACKLIST

BLACKLIST

THE SIGN OF 4

1984

(Blacklist Records)

SIDE I: Steady On The Steel, Confrontation.

SIDE II: Sin Sentence, Revenge.

BLACKLIST: Mark Holz – Vocals, Jon Rogue – Guitars, Rick Koch – Bass and Ron Pyne – Drums.

Produced by Blacklist and Lee Grooks.

Το EP των Blacklist “The Sign Of 4” προσφέρει μερικά ωραία, αν και τυπικά, παραδοσιακά Heavy Metal τραγούδια της δεκαετίας του '80. Τα τραγούδια αυτού του EP βασίζονται γύρω από βαριά, πιασάρικα riffs με hooky vibe δύναμη. Η παραγωγή και η σύνθεση των τραγουδιών είναι εκπληκτικά καλή για μια ανεξάρτητη παραγωγή από μια άγνωστη εταιρία, που ακόμα και σήμερα εντυπωσιάζει. Δεν νομίζω να υπάρχουν πολλές αυτοχρηματοδοτούμενες παραγωγές των 80’s που να έχουν τόσο καλό Metal ήχο. Το συγκρότημα είχε δουλέψει αρκετά πάνω σε πρόβες και live, μιας και είναι αρκετά δεμένο και ήταν πράγματι έτοιμοι για το βινύλιο αυτό.

Καλή η δουλειά στην κιθάρα, ενώ η φωνητική απόδοση του τραγουδιστή είναι σε ένα περίεργο συνδυασμό υψηλής και λίγο με βραχνή χροιά, ιδιαίτερα σκληρά και παθιασμένα. Δεν μπορώ να σκεφτώ έναν τραγουδιστή σε σύγκριση, αλλά είναι στο είδος (τραχύς ήχος) που συνήθως συνδέεται με τη Γερμανική μπάντα των Accept. Παρ 'όλα αυτά, ο ίδιος έχει τις στιγμές του κρατώντας ωραία τις υψηλές νότες.
Το τραγούδι “Steady On The Steel” είναι ένας ύμνος headbanging, εύκολα θα σηκωθεί η γροθιά σας και θα τραγουδάτε μαζί τους, το “Confrontation” είναι ακόμα καλύτερο, με ένα μεγάλο, πιασάρικο riff που αρπάζει αμέσως την προσοχή σας.
Τροφοδοτείται από μπύρα Miller, Harley Davidson και Euro-Metal επιρροές, οι Blacklist ανήκουν στην Ηeavy Μetal σκηνή του Milwaukee, USA.

Ο ήχος τους έχει κάτι από "Lemmy loud", φορούν μαύρα δερμάτινα, ρίχτε πίσω από το κεφάλι τα μαλλιά και ετοιμαστείτε για την Metal επίθεση, οι Blacklist ξεχωρίζουν από την ισχύ, επίμονη του κιθαρίστα Jon Rogue, και τα απειλητικά φωνητικά του Mark Holz (RIP). Το συγκρότημα γέρνει (μουσικά) σε μεγάλο βαθμό στη δύναμη και την επιθετικότητα των Accept.

Οι Blaklist ψηφίστηκαν ως το καλύτερο συγκρότημα από το Milwaukee από τους αναγνώστες του fanzine “Mania Metal” το '84 και τα τραγούδια τους παίζονταν από το ραδιοφωνικό σταθμό KUSF στο San Francisco, USA.
Αυτή η obscure μπάντα έχει μια παράξενη ομοιότητα με Ευρωπαϊκά Metal συγκροτήματα ειδικά στα τραχιά φωνητικά. Υπάρχει επίσης ένα τραγούδι στο EP, της παλιάς Pentagram σχολής σε dark & doomy αίσθηση, το οποίο είναι βαρύτερο από το μέσο όρο των Pentagram.

Γενικά το EP είναι Metal και η φύση των τραγουδιών τους, τα καθιστά πολύ σημαντικά συλλεκτικά και Heavy, αυτό είναι ακόμα ένα άξιο προς απόκτηση.
Το 1984 το Epic-Power Metal έκανε τα πρώτα βήματα του, με πρωτοποριακές κυκλοφορίες και την ίδια χρονιά μια μικρή ανεξάρτητη εταιρία από το Wisconsin κυκλοφόρησε αυτό το EP, νέκταρ για τα αυτιά του κάθε οπαδού του λεγόμενου US Power Metal, όπως εγώ. Ο ήχος είναι αρκετά κοντά στον πρώιμο ήχο των Jag Panzer, αν και λιγότερο επικός και περισσότερο πιο κοντά σε προσέγγιση των ‘80s Metal συγκροτημάτων και επίσης με τον τραγουδιστή που ήταν διαφορετικός από τον Harry Conklin. Στην πραγματικότητα ο τραγουδιστής των Blacklist, ο οποίος δυστυχώς δεν είναι μαζί μας πια (RIP), είναι ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους είναι ξεχωριστή αυτή η κυκλοφορία. Το ύφος του δεν ήταν οπερετικό και δεν είχε ευρέος φάσμα στη φωνή του όπως οι σύγχρονοι του, αλλά είχε αρκετό τσαμπουκά και τη μοναδικότητα σε αυτό για να σας ξεσηκώσει, ακούγεται σαν μια διασταύρωση μεταξύ Udo, Mark Shelton, Tim Baker και Lemmy.
Η δόξα του EP είναι και τα τέσσερα τραγούδια, το “Confrontation” που σκοτώνει με τα δολοφονικά riffs και την επική χορωδία. Το "Steady On The Steel" είναι περισσότερο Hard Rocker που προσφέρει μια ευχάριστη αλλαγή στο σύνολο, τα μεταλλικά "Sin Of Sentence" και "Revenge" γεφυρώνουν το εύρος της διάθεσης για μια αργή, σκοτεινή δισκογραφική δουλειά που είναι αρκετά διασκεδαστική.
Είναι μια καταπληκτική κυκλοφορία, σίγουρα ευχάριστη στο άκουσμα, αν αγαπάτε την παλιά δύναμη των 80’s Epic-Power Metal σχημάτων από USA, με πολλά Ευρωπαϊκά τευτονικά στοιχεία, αυτό είναι ακριβώς το εισιτήριο της διασκέδασης. Σίγουρα ένα από τα κορυφαία EP στην ιστορία του Αμερικανικού Heavy Metal που κυκλοφόρησαν ποτέ. Τέσσερα αθάνατα τραγούδια που απλά φλερτάρουν με όλους τους Metalheads, ειδικά το “Steady On The Steel" είναι ένα από αυτά τα μαγευτικά κομμάτια που δεν μπορούν να γραφτούν κάθε μέρα.
Αυτή η μπάντα έχει κερδίσει τη θέση των Αμερικανικών Accept, αλλά εμείς είπαμε μόνο ομοιότητες με τα φωνητικά έχουν, η μουσική είναι καθαρή και βάρβαρη κάτι ανάμεσα σε Jag Panzer, Cirith Ungol, Manilla Road.

Δυστυχώς μας άφησαν μόνο αυτή την κυκλοφορία σαν παρακαταθήκη, ενώ έχουν και ένα demo 6 τραγουδιών που κυκλοφόρησε πριν από το EP.

Το “The Sign Of 4” έχει όλα όσα ψάχνετε να βρείτε σε μια private Heavy Metal κυκλοφορία.

TRIVIA: Ενώ προέρχονται από το Wisconsin, USA, κατάφεραν να γίνουν πιο γνωστοί και να αποκτήσουν φήμη εκτός Αμερικής, ενώ ήταν παντελώς άγνωστοι στην χώρα τους, στη Γερμανία τους λάτρεψαν. Τα τραγούδια τους είχαν μεγάλη απήχηση σε έναν παράνομο ραδιοφωνικό σταθμό στην πόλη Mannheim, όπου παιζόταν συχνά πυκνά το demo τους.

2011-09-05T08:23:00.006+03:00

PLAY LIST ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ

1. ΑΝVIL - Juggrnaut Of Justice (LP 2011)
2. TOKYO BLADE - Genghis Khan Killers (LP 2011)
3. JERUSALEM - Jerusalem (LP 1972)
4. CLOVEN HOOF - The Opening Ritual (LP 1982)
5. ALICE COOPER - Brutal Planet (LP 2000)

2011-07-01T19:26:00.013+03:00

PLAY LIST
ΙΟΥΛΙΟΥ & ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

ΛΟΓΩ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΩΝ ΔΙΑΚΟΠΩΝ...
ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ 2 ΜΗΝΕΣ PLAY LIST...
KAΛΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ...

1. JAG PANZER - Chain Of Command (LP 2004)
2. BLACKLIST - The Sign Of 4 (LP 1984)
3. FIST - Back With A Vengeance (LP 1982)
4. PHANTOM - Pahntom (LP 1991)
5. ZAR - From Welcome... To Goodbye (LP 1993)
6. UNIVERSE - Bad Child (LP 1992)
7. HARDCORE SUPERSTAR - Hardcore Superstar (LP 2005)
8. ROAYL HUNT - X (LP 2010)
9. MENTAL POWERS - Fantasy (LP 1987)
10. WITCHFYNDE - The Witching Hour (LP 2002)